Σχολιάζοντας τα…ΓΕΓΟΝΟΤΑ : Με τον Δημήτρη ΓΑΛΑΜΑΤΗ

Σχολιάζοντας τα…ΓΕΓΟΝΟΤΑ : Με τον Δημήτρη  ΓΑΛΑΜΑΤΗ 

Το…φρακάρισμα στις ταχυμεταφορές και οι τεράστιες καθυστερήσεις στις παραδόσεις προϊόντων, αγαθών και αλληλογραφίας, που παρατηρείται τις τελευταίες μέρες, φανέρωσε τις παθογένειες του ιδιωτικού τομέα στη χώρα μας, οι οποίες αναδείχθηκαν μέσα στις νέες συνθήκες που δημιούργησε η εξέλιξη του κορωνοϊού. Καθυστερήσεις ημερών και εβδομάδων στις παραδόσεις, αδυναμία προσδιορισμού πιθανής μέρας παράδοσης, τηλέφωνα… εξυπηρέτησης πελατών που δεν απαντούν, ιστοσελίδες που καταρρέουν.. Αυτή είναι η εικόνα σήμερα στο χώρο των ταχυμεταφορών.
Αν κοντά σε αυτά προσθέσουμε τα call-center των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας, που πλέον αν σου απαντήσει άνθρωπος θα πρέπει να τρέξεις να παίξεις Τζόκερ, αλλά και τη στάση… πωλήσεων από δύο μεγάλες αλυσίδες παιχνιδιών, φανερώνονται τεράστιες αδυναμίες προσαρμογής και λειτουργίας του ιδιωτικού τομέα σε συνθήκες σαν κι αυτές που ζούμε.
Το πιο στενόχωρο όμως είναι ότι δεν δείχνουν αδυναμία να διαχειριστούν τη μείωση της ζήτησης και του τζίρου τους (εκεί ίσως είναι πιο εύκολο και αντιμετωπίζεται με απολύσεις, περικοπές, κά), αλλά την εκτίναξής τους(!!), που κανονικά θα έπρεπε να είναι ο διακαής πόθος και στόχος σε όποιον επιχειρεί! Προφανώς για να δηλώνεται αυτή η αδυναμία δεν θα έχουν κάνει τις ανάλογες προσαρμογές στο ανθρώπινο δυναμικό, στη διεύρυνση των ωραρίων με ανάλογη μισθολογική κάλυψη, στην προμήθεια περισσότερων μέσων μεταφοράς, κά.
Πιθανώς επέλεξαν να πολλαπλασιάζουν τα έσοδά τους, διατηρώντας σταθερά τα έξοδα, μετακυλώντας τις συνέπειες στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, είτε με πολυήμερες καθυστερήσεις στις παραδόσεις τους, είτε με στάση πωλήσεων.
Επέλεξαν να κερδοσκοπούν, αδιαφορώντας για τον πολίτη – πελάτη τους!
Σε παραδείγματα σαν αυτά αναδεικνύεται η αξία του εποπτικού και ελεγκτικού ρόλου του κράτους στις ελεύθερες οικονομίες, ώστε να διασφαλίζεται η λειτουργία της αγοράς, σε ένα περιβάλλον όπου να επικρατεί η εταιρική κοινωνική ευθύνη και όχι η ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία. Διαρκής έλεγχος. Για παράδειγμα: έγιναν προσλήψεις εποχικού προσωπικού για να καλυφθούν οι ανάγκες;
Αυξήθηκε ο στόλος των οχημάτων και των μέσων μεταφοράς τους; Διευρύνθηκε το δίκτυο των σημείων διανομών τους; Αυτά και άλλα πολλά θα μπορούσαν να είναι αντικείμενο άμεσου εποπτικού ελέγχου των αρμόδιων υπηρεσιών, ώστε να διερευνηθούν οι πραγματικές αιτίες της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί, αλλά και για να απαντηθεί το γιατί αυτό συμβαίνει σε κάποιες και όχι σε όλες τις επιχειρήσεις του χώρου.
Δεν θα γράψω τι θα συνέβαινε από συγκεκριμένα κέντρα διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, αν αυτή η δυσλειτουργία αφορούσε μόνο τη μοναδική δημόσια – για λίγο ακόμη – εταιρεία παροχής υπηρεσιών ταχυμεταφορών, την ΕΛΤΑ Courier. Τι “δημόσιο σε ημιαργία”, τι “αυτοί κάθονται κι εμείς τους πληρώνουμε”, τι “σπάταλο μεν, αναποτελεσματικό δε δημόσιο” είχαμε να διαβάσουμε και να ακούσουμε. Τώρα όμως?…
Εν κατακλείδι, το δίλημμα ιδιωτικός ή δημόσιος τομέας είναι ψευδές. Όπως και η κουβέντα για λιγότερο ή περισσότερο κράτος είναι περιττή.
Ούτε λιγότερο, ούτε περισσότερο, αλλά καλύτερο και αποτελεσματικότερο! Ένα τέτοιο κράτος θα οδηγήσει και σε έναν υγιή ιδιωτικό τομέα, ώστε από κοινού να λειτουργούν προς όφελος της κοινωνίας και της εξυπηρέτησης του πολίτη. Αυτή θα είναι η μία και πραγματική μεταρρύθμιση!
Όλα τα άλλα είναι υστερόβουλοι δογματισμοί και ιδεοληψίες, για να φτιάχνουν κάποιοι λίγοι τις ατομικές τους καριέρες, σε βάρος της προόδου και των πραγματικών αλλαγών που έχει ανάγκη η χώρα.

ΑΠΟ  : Dimitris Galamatis